zondag 15 december 2013

De meeste dromen zijn bedrog. Of toch niet?

Na de zoveelste verhuizing denkt Liv Silber eindelijk rustig te kunnen wonen in een mooie boerderij op het Engelse platteland. Op het vliegveld ziet ze deze droom al in rook opgaan. Haar moeder heeft een nieuwe vent gevonden die in hartje Londen woont. De bekakte Ernest is helemaal wat haar moeder wil, maar absoluut niet wat Liv wil. Ze doet enorm veel moeite om de boel te saboteren. Maar wie had gedacht dat ze het oprecht leuk zou gaan vinden in Londen?

Spullen stelen wordt wel heel persoonlijk
Samen met haar zusje heeft ze een pact gesloten nooit verliefd te worden op een jongen. Het wordt Liv wel erg moeilijk gemaakt als ze tijdens haar eerste schooldag zo'n beetje de vier knapste jongens van de wereld tegenkomt. Het wordt nog lastiger als 1 van die jongens, de aantrekkelijke Grayson, de zoon van Ernest blijkt te zijn. Na een familiedinertje leent ze een trui van Grayson. Hiermee gaat er een compleet nieuwe wereld open voor haar. Met deze trui kan ze zomaar binnenlopen bij zijn dromen. Maar dat is niet het vreemdste. Ze komt de andere drie jongens ook tegen in haar droom. En de volgende dag schijnen ze precies dezelfde droom gehad te hebben!

Uit de hand gelopen spelletje
De vier jongens hebben met Halloween voor de grap een spel gespeeld. Hiermee denken ze een kwaadaardige demon opgeroepen te hebben. Ze moeten tot het einde blijven meespelen, anders wordt hun iets dierbaars afgenomen. Ineens blijkt Liv onmisbaar in hun spelletje.

Zal het Liv lukken om niet voor één van de vier jongens te vallen?

woensdag 11 december 2013

We kennen het allemaal wel...

Nadat ik de blog van mijn lieve vriendinnetje Daphne had gelezen, kon ik natuurlijk niet achterblijven. Onzekerheid. We hebben er allemaal mee te maken. Sommige mensen meer dan anderen. Bijvoorbeeld ik. Misschien doet het me goed om alles goed op een rijtje te zetten en alles van mij af te schrijven. Deze keer niet in mijn ultrageheime dagboek, maar op internet. Waar iedereen het kan lezen. Eng, maar misschien wel nodig. Zelfs op dit moment heb ik onzekerheid over dit verhaal. Of mensen mij niet uitlachen, een aandachtstrekker vinden of misschien wel heel raar. Ik hoop dat er mensen zijn die zich in mijn verhaal kunnen vinden en ik hoop dat er heel misschien ook mensen zijn die zich geholpen voelen door deze blog. Enfin, tijdens het luisteren van een zielig album van Tom Odell komen deze verhalen snel omhoog. Maar het is niet makkelijk. Tranen rollen over mijn wangen als ik denk aan alles waar ik mij zorgen over maak en alle nare dingen die ik heb meegemaakt. Het zijn dingen waarover je in het dagelijks leven niet zo snel praat. Aan de buitenkant zie ik er misschien uit als een spontane meid met een grote mond die alles durft, maar van binnen ben ik ook maar een onzeker en bang kind. Ik ben mijn hele leven al onzeker. Over van alles en nog wat. Maar vooral over mijzelf. Dit jaar is daar ook nog een onzekerheid over school bijgekomen. Op de middelbare school boeide het niet, dan kon je het jaar zo overdoen. Nu is dat anders. Je hebt je droomstudie gevonden en begint er vol goede moed aan. Dan blijkt het mentaal en fysiek superzwaar te zijn en valt de eerste tentamenweek echt tegen. Je gaat twijfelen, ben ik wel goed genoeg? Het is niet meer zoals de middelbare school, want als het nu even niet goed gaat, moet je van de opleiding af. En dat is kut. Het motiveert je om goed je best te doen, maar zorgt ook voor extra veel stress.
Omdat ik zeker weet dat er veel meer mensen zijn die zich zo voelen, heb ik besloten mijn reactie op Daphne's blog met jullie te delen. We hoeven er niet alleen voor te staan. Samen hebben we het al moeilijk genoeg.

"Lieve schat, natuurlijk voelen veel studenten zich precies zoals jij je voelt. Bijvoorbeeld ikzelf. Ik twijfel dagelijks over van alles en nog wat. Over welke kleren ik aan moet en hoeveel boterhammen ik mee moet nemen naar school. Maar ook over serieuzere dingen. Zie ik er wel leuk uit? Ben ik niet te slecht voor de opleiding? Is het allemaal niet te hoog gegrepen voor me? Is het leven niet te hoog gegrepen voor me? Is dit allemaal wel aan mij besteed? School put mij zo extreem uit dat ik vaak niet eens zin meer heb om op zaterdagavond uit te gaan, en dat is wel heel erg voor mijn doen. Ik heb meer hoofdpijn dan ik op de middelbare school had en hoewel ik net uit de puberteit ben, zie ik er door de stress toch weer uit als een 15-jarige puistenkop. Ik weet niet hoe ik je beter kan geruststellen. Je vertellen dat het allemaal goedkomt, of mijn verhaal delen en je laten weten dat je absoluut niet de enige bent in deze strijd. Stoppen is makkelijker, dat weten we allemaal. Maar het is juist de prestatie om door te blijven gaan als het écht moeilijk is. Stoppen is opgeven, en stoere mensen geven niet op. We geven een simpel wedstrijdje niet op, we geven blokken voor tentamens niet op, we geven deze opleiding niet op en we geven het leven niet op. Dat betreft school. Nu het hoofdstuk ‘selfconfidence’. Ik weet heel goed dat ik perfect kan uitleggen hoe het wel moet. En kan het goed onder woorden brengen, maar ik luister niet naar mijzelf. Hoe kan ik jou overtuigen, als ik mijzelf niet eens kan overtuigen? Dat zelfgevormde verhaaltje gaat zo vaak door mijn hoofd. Er zijn dagen dat ik het bijna geloof. Bijna. Maar ik het geloof het nog steeds niet. Dingen die je ouders je altijd vertellen, dingen die goede vriendinnen je altijd vertellen. Mensen die van je houden. Ze spreken echt de waarheid, toch geloof je ze niet. Je bent knap zeggen ze. Je bent slim, leuk, gezellig en je hebt een geweldig karakter zeggen ze. Je bent mooi zoals je bent zeggen ze. Waarom is dit dan zo moeilijk om te geloven? Er zijn namelijk veel meer mensen die niet van je houden, dan mensen die wel van je houden. Je hoort overal dat je slank moet zijn. En als je dat niet bent, ben je lelijk. Maar dat is niet zo. Wij vrouwen begrijpen dat wel. De dove-reclame vertelt het ons ook. ‘Beauty has no size.’ Het geeft je weer moed voor even. Tot je zaterdagavond uit bent geweest in je leukste kleren met mooie make-up op en je slanke vriendin weer een leuke jongen heeft gescoord en jij het derde wiel bent. Vrouwen die niet slank zijn, waren toch ook mooi zeiden ze? Waarom gaat dat voor mij niet op? Week in week uit zie je slanke meisjes voorbijkomen. Je gaat twijfelen aan jezelf. Ben ik te kieskeurig? Ben ik toch niet mooi genoeg? En dan is de cirkel weer rond. Weer twijfel. Terwijl het niet zo hoort te zijn. Je bent wel echt mooi en echt slim en je bent echt niet kieskeurig, alleen zien zoveel mensen dat niet. Als je aan jezelf twijfelt, hoe kom je dan nog overtuigend over op anderen mensen? Dat kan niet. Accepteer dat je niet perfect bent, want niemand is perfect. Maar blijf wel in jezelf geloven. Als jij niet gelooft dat je mooi en slim bent, hoe moeten jongens dan geloven dat je mooi bent en hoe moeten leraren geloven dat je slim bent? Het lukt me tot op de dag van vandaag nog steeds niet in mijzelf te geloven, maar ik hoop dat het me ooit lukt. En ik hoop dat jij dan met mij mee kan doen. Weet dat je altijd kan bellen en langs kan komen. Want jij bent niet de enige. Je hoeft niet in je eentje te zijn, want er zijn meer mensen die zich precies zo voelen als jij. We zien het probleem onder ogen, dat is stap 1. Nu moeten we er wat aan doen."

Ik moet eerlijk zeggen dat het al erg oplucht om alles van me af te schrijven. Het is uit mijn hoofd. Althans voor even. Tranen drogen op als ik het stuk weer even teruglees. Ja, ik heb mijn momentje weer even gehad. Reageren, contact opnemen of wat dan ook mag altijd. Ik ben een luisterend oor en een motivator.

Heel veel liefs,

Kelsey.


woensdag 4 december 2013

Interview Daan Roosegaarde

Naar aanleiding van ‘s werelds eerste lichtgevende krant die vandaag uitgebracht werd door Metro, in samenwerking met Daan Roosegaarde, het complete interview. (Hier het bericht over de krant)
 

  1. Waar haalt u al die vooruitstrevende ideeën vandaan?
    ”Het is een bepaalde manier van dingen aan elkaar koppelen. Je moet ook denken dat we aan een tafel gaan zitten met papier en pen. We denken er over na gaandeweg, zo kom je ook situaties tegen die niet helemaal kloppen. En dat zet aan tot denken.”
  2. Hoe zorgt u ervoor dat uw ontwerpen tot uitvoering komen?
    ”We hebben in Studio Roosegaarde een team van engineers zitten, die allemaal hun eigen kwaliteiten hebben. Een mooi team van designers die samen werken met ons team van wizzkids. We maken alles zelf hier in de studio, van begin tot eind.”
  3. Over de reisring: hoe denkt u dat dit gaat werken? Want niet iedereen gaat natuurlijk elke dag die ring dragen. Is dat juist niet onhandiger dan een kaartje in je portemonnee? De portemonnee heb je ten slotte altijd bij je.
    ”De ring is bedoelt als iets speciaals. Het is een cadeautje, die de NS kan geven of jij zelf aan een persoon. We streven er juist na dat de mensen die hem krijgen hem juist met trost dragen.”
  4. Op welk project bent u het meest trots?
    ”Ik ben trots op al mijn kunstwerken. Een project komt ook pas echt van de grond als ik erin geloof. Alle facetten moeten kloppen en het verhaal achter de poëzie moet kloppen. Als dat niet het geval is beginnen we ook niet aan een project.”
  5. Wat zou u graag nog willen bereiken/mee willen geven aan de mensen?
    ”Ik wil graag meewerken aan de wereld van de toekomst. Het is toch mooi dat wij die kunnen vormgeven? Daar moeten we  ook met zijn allen voor gaan, delen is het nieuwe hebben.''

Voor meer informatie kunt u hier naar de site van Daan Roosegaarde. Ook kunt u hier de aflevering van zomergasten bekijken waar hij in te zien was.

Lezen in het donker

ZWOLLE - Vandaag werd in Amsterdam, Rotterdam en Leiden op de stations de Metro uitgedeeld. Maar vandaag is het geen gewone krant. Hij geeft licht. Hiermee is Metro de eerste ter wereld die een lichtgevende krant uitbrengt.

De uitdeelteams stonden vanochtend om 6:15 al klaar om de speciale kranten te belichten met uv-lampen. Als het ware werden de kranten daarmee 'opgeladen'. Om het ontwerp speciaal te houden, zijn er slechts 15.000 stuks gedrukt met lichtgevende inkt. De rest van de kranten waren normaal.

Het initiatief is van Daan Roosegaarde, een innovatieve designer die Nederland steeds maar weet te verrassen met zijn prachtige, technische ontwerpen. Hij is vooral bekend geworden met 'The Smart Highway'.  Hier heeft hij ook een Dutch Design Award voor gewonnen. Tijdens de Dutch Design Week van dit jaar was zijn expositie 'Crystal' te zien, waar mensen met lichtgevende stenen een boodschap konden overbrengen aan elkaar.

Zelf wil Daan ook wat overbrengen aan de mensen: 'Ik wil graag meewerken aan de wereld van de toekomst. Het is toch mooi dat wij die kunnen vormgeven? Daar moeten we ook met zijn allen voor gaan, delen is het nieuwe hebben.'

















Foto's door: Marloes van Doorn

Het complete interview met Daan Roosegaarde kun je hier vinden.

dinsdag 3 december 2013

Voor SC Buitenboys nog steeds 'zonder respect geen voetbal'

ZWOLLE – Vandaag is het een jaar geleden dat grensrechter Richard Nieuwenhuizen is overleden. Iedereen was het erover eens dat er wat veranderd moest worden, maar wat is er daadwerkelijk gebeurd?

 Een jaar na dato is het schopincident nog steeds veelbesproken in het nieuws. Het is te merken wat een gigantische impact het heeft gehad op heel Nederland. Richard Nieuwenhuizen is op twee december 2012 tegen de grond geschopt en is de dag erna overleden. Afgelopen zondag werd er bij de B-junioren een minuut stilte gehouden. Ook zijn zoon Maikel stond weer op het veld.

 Bij de voetbalclub in kwestie, SC Buitenboys, zijn toezichthouders opgesteld die bij elke wedstrijd aanwezig zijn. Ze treden streng op tegen geweld. Daarnaast hebben alle vrijwilligers een cursus van de politie gehad om goed om te kunnen gaan met agressieve spelers en toeschouwers. De toezichthouders spreken regelmatig overenthousiaste toeschouwers aan op hun gedrag. De meesten bieden hun verontschuldigingen aan. Sommigen reageren negatief op de toeschouwers. Hiervoor is het afgelopen jaar twee keer een wedstrijd gestaakt.

 Buiten de KNVB om is er een meldpunt voetbalgeweld opgericht. Dit meldpunt werd overspoeld door meldingen van verbaal en fysiek geweld. Nu is het meldpunt naar alle waarschijnlijkheid opgeheven, de site bestaat namelijk niet meer.
Daarnaast presenteerde de KNVB op 20 maart dit jaar het actieplan tegen geweld, voor sportiviteit. Hierin staan verschillende maatregelen, waaronder het inzetten van extra waarnemers, een bewijs van sportief gedrag en de KNVB heeft een meldpunt excessen opgericht. Onder excessen worden verstaan: bedreigingen, ernstig verbaal geweld, fysiek geweld en groepsconflicten. De KNVB is bereikbaar op zaterdag en zondag van 16:00 tot 19:00. Ondanks dat er dit jaar minder conflicten waren, zijn 275 er nog steeds te veel.