maandag 13 oktober 2014

Lauren Kate - Teardrop

Teardrop

Mijn eerste indruk van dit boek was gemengd. Ik wist niet goed wat ik ervan moest denken. Eureka is een hele vreemde naam, net als de naam van de kiemdrager: Ander. Gaandeweg wende ik er wel aan. De achterkant was vaag en mysterieus maar wekte wel mijn nieuwsgierigheid op. Ik nam er de tijd voor en dook in het boek. Wat ik aantrof was rare proloog. De hoofdstukken daarna brachten niet echt verheldering. Pas veel later in het boek werden er dingen duidelijk, toen Eureka de erfenis van haar moeder kreeg.

Diana, Eureka’s moeder, is namelijk omgekomen toen een enorme vloedgolf hun auto van de weg af sloeg. Eureka werd gered door een onbekende jongen. Ze heeft het ontzettend moeilijk met de dood van haar moeder. Ze is depressief, heeft een zelfmoordpoging gedaan en heeft een teruggetrokken houding. Haar bazige stiefmonster helpt Eureka ook niet bepaald met het verlies. Alleen haar beste vrienden Brooks en Cat kunnen het leed verzachten.

Dan ontmoet ze Ander op een wel heel bijzondere manier. Ze wordt namelijk aangereden door hem. Hij lijkt alles over haar te weten, niets is voor hem een geheim. Dat zou de meeste mensen af moeten schrikken, maar Eureka kan haar gevoelens voor hem niet negeren. Hij weet zelfs van de erfenis: een medaillon, een dondersteen en een boek in een taal die niemand kent. Door het boek heen leer je steeds weer een klein beetje over hoe bijzonder Eureka is en wat voor macht zij heeft. Daarnaast gaat haar gewone leven ook gewoon verder. Ik had niet verwacht dat ik het boek zo leuk zou vinden. Ik was namelijk nogal sceptisch in het begin. Veel te zweverig. Maar dat was niet zo. Het voelt als een oude mythe, door de namen en het verhaal. Toch kan ik nergens een verhaal vinden over een meisje met krachtige tranen.

Ik geeft dit boek drie sterren omdat er zeker nog ruimte voor verbetering is. Zinnen als: ‘…, als vertrapte rozen waarop getrapt was’, vind ik echt niet kunnen. Ook staan er regelmatig komma’s te veel, wat wel hinderlijk leest. Het verhaal gaat me soms net iets te langzaam en sommige reacties van mensen in het boek begrijp is totaal niet. Bijvoorbeeld Brooks reactie op ‘waarom duurde het zolang voor je me kuste?’ Hij draaide helemaal door. Dat snap ik echt niet. Desalniettemin ben ik erg nieuwsgierig naar het vervolg.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen